اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلم گرفت از آسمون

هم از زمین هم از زمون

تو زندگي چقدر غمه دلم گرفته از همه

اي روزگار لعنتي تلخه بهت هر چي بگم

من به زمين و آسمون دست رفاقت نميدم

دست رفاقت نميدم دست رفاقت نميدم

اين روزها آوازي نمي شنوي


اگر هم كسي مي خواند

از براي دل ِ ديگران است...

همه چيز خارق العاده است

اينهم باران !

ببينم چه كاره اي !

مي تواني همپاي هر قطره اش تازه شوي ؟ گلدان هاي دل را سيراب كني و دل را از دعاهاي مستجاب لبريز ؟

مي تواني رد ِقطره هايش را روي آينه ي دل دنبال كني؟

ببينم چه كاره اي !

راستي ! قشنگ ترين جمله اي كه مي تواني با باران بسازي چيست ؟

من مي گويم :‌ باران گريه ي آسمان است بر لبهاي ِ تشنه ي حيات...

شاید باران به آسمان

باز گردد!شاید!

یا

زمین

به قلب خورشید!

و

ماه

به آغوش آب!



اما

جاده ها

از راهی که رفتند

باز نمی گردند!

اين لحظه هاي حسود ...

اين زنجيرهاي كهنه ،‌ اين زنجيرهاي نازك نمي توانند تا ابد مرا مال خود كنند