اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این روزها مثل دیوانه ها

بــــه در و دیـــوار

خیره می شوم !

همه فصل هایش یکی بود...سکوت زندگی..

پنهان می شوی



پشت ابرها



من



و



گلهای آفتابگردان



سرگردان ....

با این عکس پرو فایلت ونوشته هات ادم از زنده بودن ناامید می کنی !!!!!!

برای خواندن تو !



ای آیهء دانایی



وضوی تفکر گرفته ام



و به اقتدای آفتاب



هستی را



عاشقانه اقامه می کنم.

و من چقدر ساده ام





که واژه واژهء تو را





به آب فووت می کنم





تا بنوشمت





به نام عاشقی!

شعر خسته ای در من

منتظر یک تپش ساده است انگار....!

اما دیگر بیخیال این حرفها شده ام.

همین حرفهایی که در آن

همیشه

من : عاشق تو باشم

و

تو : عاشق هر که میخواهی!