اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

یک آسمان سکوت:

سهم من

از

پریدن توست

همین !

دخیل می شوم به پنجره،



تلاوت باران



شفا می دهد مرا !

دریـایـم




امـا



بـی تـو











مـوج نـدارم.