اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

یادت می آید!؟

همیشه در یادم بودی !

ونگاه می کردی مرا ازآن بالا

ومراقبم بودی دراین پایین

ومن خوشحال بودم این میان ..

از کنارت ردمی شوم

وتظاهر می کنم ندیدمت

شاید یکبار تو قدم پیش بگذاری

اما انگار تو واقعا" مرانمی بینی...

خیره مانده است چشمانم

ازپنجره به انتهای جاده

عقرب های لجوج زمان ،شتابان

دوار

دورمی زدند

ونیش می زدند

به من ...

خنده ام می گیرد !

چه می ترسیدم ،از سردی آب

خواهش نمی کنم !

خواهی برو

خواهی بمان

اما

بمان ..

تحمل کسی که اوایل جور دیگه ای بود خیلی سخته....

احساس تیغ روی رگ پر خروش عشق