اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

صدای جیر جیرک ها به گوش می رسدسکوت را نوازش می دهندو جای خالی آدم های شب نشین رابا نگاهی معصومانه پر می کنند ..

روز مرگم دوست را دعوت كنيد

دور قبرم را كمے خلوت كنيد

بعد مرگم خنده را از سر كنيد

با همين حس شيرين کودکي مي نويسم

خلوتم صدفی است به دست صیاد

این سهم چشم های من است

هجــر و وصال تــرا خـاک به سر میکنم

خوبی اقا سکوت زندگی

گریــ ه نکن اَلیرزا

برگرد که بر بهارمان می خندند

یک عده به حال زارمان می خندند
آنقدر نبودنت به طول انجامید
دارند به انتظارمان می خندند....

باتو

فرصت های از دست رفته ام

چه

بسیاراست .