کنار پنجره می آیم

نسیم تبسم تو جاریست

در واپسین روزهـای نقاهت فراموش شدن به سر می برم...: |

تنهايي من
پر از دلقكهايي است
با دماغهاي قرمز
از بس گريه كرده اند ..

امروز حالم خوب است

دیگر نمی خندم

می ترسم

انگار غم ها

روی خانه ام لانه کرده اند

پرواز می کنند

می آیند

روی شانه ام

می نشینند

دستی روی موهام می کشند

و با خنده می گویند:

کا[!]ت

حالا دیگر وقت گریه است.

نمیری حالا رفیق ؟