اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بیهوده پایبندِ شهرِ شلوغم من

و شعله های غرورم را

با لاله های پارکِ جنگلی شمالی ست..

اين گريه نيست اين سهمم از درده .سهم من از بغض نگاه تو

دلم نذر مي كند كه اگر خبر آمدنت آمد

خانه را آب و جارو كنم

دستي به سر و رويم بكشم

گل هاي گلدان را آب بدهم و

بنشينم چشم انتطار

عشق

از روي روزهاي اين تقويم پريد

با پريدنت

پرنده كوچك

کی

تورو میزاره

رو دوتا چشماش....

موهاي پريشانت را

بريز توي آغوشم

دريااااا

دل گرفته تر از آنم

كه آدم ها

آرامم كنند!!!

مهربان باشی پرنده ساده مهمان میشود

گفته بودی بودنم بی عشق یک بیماری است

آری اما زندگی با عشق هم تکراری است

زیر پاهایم زمین تاول زده اما هنوز

دور باطل میزند،در حال خودآزاری است

تنها تــر از نیلوفـــــــــرِ مُردابِ خاموشی
غمگین تــــــراز بارانیِ سردی که می پوشی
با چشم هایی خستــه و تب کرده بیدارم
می ترسم از یک پلـک و یک دنیـــــا فراموشی

سایه ای بی نام هستم پایمال جاده ها

سالیانی می شود که راه را گم کرده ام

تا تو باشی دیدگاه نبندی علیرضا

می گو یند عوض شده ای
نکند کسی به تصویر من دست زده باشد