اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

«من چگونه آمده ام؟»

مادرم خیال می کرد می داند

اما جواب نداد!

در دلم ته مانده های زندگی جان داده است
بی خود از خویشم به دنبال مسیحا می روم

گر در این خلوت بمیرم هیچ کس آگاه نیست

من پر از تاریخم.....

داداش مثه شما اینجا خیلی کم پیدا میشه پس سعی کن بمونی پیشمون...

تاریخی که به تاراج رفت......