اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بردرمیخانه ی عشق ای ملک تسبیح گوی/کاندرآنجا طینت آدم مخمرمی کنند

قطعه ای از کتاب : و نیچه گریست»

چه زیباست،
پشت پا زدن به آن هایی که تو را رنجاندند!

دست هایم خالیست
و درونم سرشار...

بی تو قلبم یخ می زند کم کم ..

دلم تنگ است...


برای ترانه هایمان دلم تنگ است...

در خودم می نگرم در خودم می گریم در خودم می میرم

خاموش !‌ خاموش می شوم .. مثل شمع مثل انتهای سیگاری که فراموش می شود .. همین دقیقه ها ..