اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کمی امید لطفا...

شلاق می خورد احساسم!

از کنایه ها...

کاش کمی پوستش کلفت بود!

مثل خودم...

دوای درد این روزمرگی هایم

هیجانی است که چشمهایم را هم به وجد بیاورد

شاید دیدن تو باشد این هیجان...

تا کی چشمانم روزه دار دیدنت باشد!

کدام جمعه افطار خواهم کرد این روزه را ...

دیگر نمی نویسم...

بودن یا بدون



جابجایی دو حرف سرنوشت یک جمله را چقدر تلخ می کند .

سلام عصرتون بخیر

خون و برف

الکی..

گلاب به رویتان جای برادری یکی مثل من ...

کوفته ....بگوووووووووووووووو....میخوام....

دوست دارم بروم یک گوشه ای گمجشک بشوم ...