اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قمار عشق

ببین ،

از هیچ طرف به جایی نمی رسم

حرفهایی که بارها سعی کردم بگویم ولی نگفتم..

ذکر خدا بر زبان....

می‌نویسم خس خس نفس‌ها ... تو بخوان خش خش برگ‌ها ...

"قیصر امین پور"

آیا تو هم در این لحظه از خودت می پرسی:
آیا تو هم در این لحظه به من فکر می کنی؟

تو به من یاد دادی
چه وقت از گُل سرخ جذر بگیرم
و کِی ابر ها را به توان دو ببرم

در اگر باز نگردد،نروم باز به جایی؛

پشت دیوار نشینم،چو گدا بر سرراهی؛

کس به غیر از تو نخواهم،چه بخواهی چه نخواهی؛

باز کن در،که جز این خانه مرا نیست پناهی...

ببار...

خُشکم...

سیرابم کن از باران مهرت ،

دریایم کن...

ابرکم ؛


کی هوای باریدن می کنی؟

من دلم میگیره