اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عمرا

حالیا معجزه ی باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

و محبت را در روح نسیم

باز کن پنجره ها را

که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد ...

پناه بر عشق!

هاااااااااااااا ممنون

مثل مومنی که به ایمانِ باد وُ به تکلیف بید،

می روم بالا تا اوج

من پر از بال و پرم

راه می بندم در ظلمت ، من پر از فانوسم

من پر از نورم و شن و پر از دار و درخت

پرم از راه ، از پل ، از رود ، از موج

پرم از سایه ی برگی در آب

چه درونم تنهاست ...

بیا کمی نان و شادی ببریم

تقیسمش کنیم با ماهی ها

بیخیال دنیا و بی وفائی هایش

بیا برویم نازنین

ماهی ها منتظرند

من حتی وقتی روحم درد می کند با یاد تو لبخند می زنم

حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد

امشب از قفس تن خسته ام . همین!

اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور ...

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست ؟

وآنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

وآنکه سوگند خورم جز به سر او نخورم ؟

وآنکه سوگند من و توبه ام اشکست کجاست