رفته ام از یاد...

و چه زشت است روی پیر خاطرات ...

و چه زشت است طعنه ی دیکته های اقا ...

که بنویسید واژه ی رسیدن ...

که بنویسید واژه های ارزو ، امید ها و امدن ...

که بنویسید انتهای انتظار ...

و چه سخت است تک ماندن در میان جمع زوج ...

و چه سرد اند نگاه های قاب عکست از امید ...

و چه فریاد ها میکشند ساعت ها ...

که نمی اید ، نمی اید ، نمیاید ، نمی ایدـــ. . . . .

و چه قدی میکشند هر روز این فاصله های پیر ...

اما ...

من میان این همه غم ، یک غمم بیش از همه ...

که چنین رفته ام از یادت در میان خاطرات ...

...!!!

هر روزتـــ دلگیــر .... هر روزتــــ تنهـــا ...

سلام مرسی علیرضا جون

سکوت دلم هیاهوی نفس هایم می شود

و فریادم پیچک تنهایی ام را صدا میزند

چه سکوت شیرینی....

اين جا ميان رهگذران

به اميد احياي خاطره اي متروك

روزها گريبان گير آفتابم...

و شب ها...

دست به دامان مهتاب...

هنگامي كه آواز رهگذر...

بي محابا در دل شب مي پيچد

سكوت...

داغي ست بر زبان سايه ها

درهوای ِ بی سامان ِ غمهایم