اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اونی که واقعا دوست داشته باشه ...
شاید اذیتت کنه ...
ولی هیچ وقت عذابت نمیده..
شاید چند روزی هم حالتو نپرسه ...
ولی همه حـواسش پـیشِ تـوئه ...
شاید بـاهات قـهر کنه ...
ولی هیچ وقت راحت ازت دل نمیکنه ...

دنيايم

سرد شده است.

پاهايم می گريزد،

دستانم می لرزد،

هنگامی که

نگاهت

بر من می لغزد.

آرامترين خواب جهان را تجربه می کردم

تا تو آمدی،

آرامشی خواهد آمد؟

چشمانم اين روزها پائيزيست.

مگر باران های پائيز

چه کم از بهار دارد؟

پائيز زيبا و غمگين من،

اين روزها

غمگينی اش را بيش از پيش به رخم می کشد.

آرام باش،

آرام باش،

خدايت اينجاست!

من از آن آینه دیگر تو را نمی بینم.

این چهره چروکیده من است

که به من لبخند می زند.

بنگر چه کرده ای.

چه معجزه ای بود،

معجزه عشق تو...

تو می دانی در كدام نقش بازی می كنی؟

كسی كه فقط نگاه می كند و نمی بيند.

كسی كه دستور قتل مرا صادر كرده است.

اما به باور من

او بی گناه ترين و مهربان ترين

انسان دنياست.

تو را به ياد خواهم داشت

در فاصله های رنگين زندگی ام

هميشه به يادم خواهی ماند

نه آنگونه كه بودی،

آنگونه كه می ديدمت.