اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کاری سخت و دشوار...

باید وصله پینی کنم سکوت زندگی را....

شاید اغماض گونه باشد؛ ولی

محشرتر از این نمی شود

نوشته ی مرا روی یخچال ندید!

دوباره شعر خواهم گفت؛

چه آسمان ابری یا بارانی

قاصدک ها، در بهار ذهنی ام می رقصند

چشم هایم - عاشق قلبم شدند.

قلبم به سوگ نشسته بخاطر چشم هایم...

صدسال هم که بگذرد من همان اردیبهشت زاده ای هستم که سالی یکبار متولد میشوم

سلام عزیزم ///خوش اومدی ...دل درد گرفتم از بس خوردم

وقتی خداوند


به خاطر این همه ظلم

روی از سرزمین مان

برگردادنده ..

که مرد

دنبال تور سفیدش می گردانَـ...دم

برای روز صاحب شدنت

نترس جای تو

هیچ چیز

نمی تواند کنار بیاوردم

که نه من ما می شود این روزها

نه تو !

که هیچ چیز سرش نمی شود این دوست

به چشمانت فکر می کنم

و بوی قهوه می گیرم

به تو فکر می کنم

و کلمات را در قهوه ات می ریزم

فکر می کنم

و یاد شاعری می افتم

سال هزارم قبل از تلخی های چشمانت