اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

توی کوچه های تنگ و باریک دلم

گمشده ای دارم

که به جایی ندارد راهی .



گویی لب گوری ایستاده ام

در این بن بست

در او بـه خــود نگــاه مـــی کنــم

مـــی گـویــد طــاقت بیـــار رفــیـق... (!)

درست میــشـــه...

ای تند باد خیالم

بر وجودم سنگینی میکنی

از وجودم پاک شو ومرا بایادم تنها بگذار.

به دنبال راهی می گردم تا کابوسهای شبانه ام را در آن مدفون کنم،

به دنبال راهی می گردم که عشق را در چشمان منتظر یک بیشه نگاه کنم،

وبیشه با صدای گام قلبم به طپش بیفتد و فرهاد در رؤیایش به شیرین وجودش برسد...

زمانی که گوگل آخرین نسخه از سیستم‌عامل موبایلی اندروید را عرضه کرد، این محصول همراه با تفاوت‌های فراوان به دست کاربران رسید و به آنها امکان داد از طریق فرمان‌های صوتی بتوانند کنترل این سیستم‌عامل و ابزارهای موجود در آن را در دست بگیرند.


به گزارش ایتنا از شماران سیستم، در این نسخه از سیستم‌عامل اندروید سیستم تشخیص و شناسایی صدا وجود دارد که برپایه فرمولی موسوم به "شبکه طبیعی" ساخته شده است که به گفته کارشناسان، گوگل این فرمول را از روی سیستم طبیعی مغز انسان به‌دست آورده است و به عبارت دیگر، گوگل با الهام گرفتن از مغز انسان موفق به ساخت سیستم تشخیص صدا در آخرین نسخه از سیستم‌عامل موبایلی اندروید شده است.

"وینسنت ونهوک"(Vincent Vanhoucke) یکی از محققان گوگل در این خصوص توضیح داد که برای بیشتر کاربران نحوه ساخت این سیستم‌عامل بسیار جالب و باورنکردنی است.

او گفت: «این بسیار جالب است که ما با تغییر مدل و الهام گرفتن از مغز انسان توانسته‌ایم سیستم تشخیص صدا در سیستم‌عامل اندروید را بهبود بخشیم.»

او گفت که در آخرین نسخه از سیستم‌عامل اندروید موسوم به Jelly Bean میزان خطا در شناسایی و تشخیص صدا نسبت به نسخه قبلی ۲۵ درصد کاهش یافته است و این امر موجب می‌شود کاربران هنگام استفاده از ابزارهای صوتی لذت بیشتری ببرند.

به عقیده این کارشناس گوگل، کاربران این روزها ترجیح می‌دهند که برای برقراری ارتباط با گوشی خود از زبان مادری استفاده کنند و همین مسئله موجب شده است تا ما این ابزار بهبود یافته را در اختیار آنها بگذاریم.

نگاهت را که می بینم

به یاد روی پر مهرت

و عکس چون گلت خواهم فتاد و ...

و تو...

نمی دانی که این احساس زیبا

چه حالی و چه شوقی است ...

پرواز را دوست دارم

اما از پریدن با بالهای شکسته می ترسم...

امشب پلنگ چشم تو و ماه شرم من

تا اوج قله های کهنسال و پر شکن-

سر می کشند و پرده ی مهتاب می درد

آوازهای وحشی مردی دهن دهن...



هزار و یک بار چرخیدم و باز

ناخوانده باز گشتم

از آواز و اندوه سفره ها.

و پرت شدم

میان سفره ای که هنوز

عاشقم از تو...