سلامـــــــــ عزیز میبینی چقدر وقته نیستــــــِ اما هـــگز فراموش نمی شی اینا مطمئن باش

که قناری ها پر بستند

و کبوترها را

آه کبوترها را

دل من در دل شب

خواب پروانه شدن میبیند

مهر در صبح دمان داس به دست

خرمن خواب مرا میچیند

وای باران باران

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست ... ؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

میپرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

پر مرغان نگاهم را شست ....

همواره به دنبال نشانه ای اند ...

نشانی ای که راه باشد ...

و راهی که گریز گاهی شاید،

برای من

تمامی تندیس های سنگی و چوبی و آهنی

نشانه ی تواند،

و هر کدام کلامی

که هر گاه تازه می شوند؛

و می دانم که روزی تندیسی خواهم شد،

یک نشانه

و تو خواهی خواند،

و شاید همین بوده است از نخست

راز اولین تندیس یا نشانه !!!

ممنون

اینروزها همه چیز یه جور دیگه است..

توی دلم پر از حرفه اما روی زبونم هیچی نیست...

غرق در فکرم اما چه فکری؟ نمیدونم...

غرق در موسیقی ام و غرق سکوت...

غرق در عشقم و غرق سکوت...

اینروزها در گیر روزمرگی ام مثل همیشه ؛ اما اینروزها مثل همیشه نیست...

ماهی کوچک تنگ آب را غرق کرد در عشق خود

آب بی تفاوت ماهی کوچک را غرق در حسرت گذاشت

ماهی دلش شکست و مرد در حسرت...!

اما از این حقیقت بی خبر بود که آب همیشه او را در آغوش امن خود گرفته بوده...

تنها گناه آب این بود که بلد نبود بلند بلند عشق بورزد!