اشک مثل آلارم میمونه....
الارمی که تو رو اروم آروم تخلیه میکنه...
طوفان نیست که ویران کند...
بلکه باران است و انسان تشنه باران...
بگذار ببارد تا تسکین دل شود.....
ال ناز بی دغدغه و آروم نخوابیده الان فکر تو هسش چون مادره چون همیشه نگرانت بوده چون تیکه جونشی همه جا همه جا دلش باهاته پیشته میتونی حسش کنی میتونی تو زندگیت ببینی باور کن هست سعی کن همیشه خوشحالش کنی میدونم چه نعمت بزرگی رو از دست دادی خیلی خیلی خیلی خیلی سخته اما چی میشه کرد .....توکلت به خدا باشه دوست من@ال ناز
تازه کامنت رو خوندم لباس بوی تنش رو میده یادش هم به گذشته میبره..
مادر پیش خدا که باشه بیشتر به تو نزدیک میشه..
انسان قدرت فراموشی درد و غم رو داره....
اما این درد کم میشه ولی به جاش محبتی که مادر به تو هدیه کرده بود تو به دیگر عزیزانت انتقال میدی....این یعنی هنوز هست و تنها یک پله به خدا نزدیکتر شده...
متاسفم که جسم مادی تو رو به در اورده....
اما اگر فراتر از این چیزا نگاه بکنیم زندگی در اخر همینه و روزی یکدیگر رو ملاقات میکنیم......پس محبت کن همانند مادر