ای جان

بله اینجوریاست...

میایی دنبالر یه یادی از ما نمیکنی کهــ

من همیشه به یادت هستم عزیز دلم

عزیزمی

این روز ها خدای هم گوش هایش را برای
حرف های رادیکالم کر کرده است
تمام سیب ها بکر مانده است
هیچ زبانی برای رساندن حرف هایم نای نداشت
تمام آغوش هایم کال ماند
خاطرات برای کرم های درونم نهفته شد
آنگاه که مرا با مژه هایت به کنج اطاقی میخ کوب کردی
تا من به احداث مرگ سایه ام بر خیزم

مرسی بابت خطاب ِ زیبات
ممنونم
ببخش امشب اصن هیچی رو به را نیست
از دیوونگی حرفام معلوم ِ
واقن دوبار خوندم حرف ِ خودم ُ خندم گرفت که چی بود نوشتم
بازم مرسی