وایسا فردا آخرین امتحانمو بدم ... من میدونم و تو و شیرپسته و مکان همیشگی .... دهنت .... استغفرالله

آرام آرام آرامتر ،‌ رلكس باش دائم الامتحان ...

خو دیگه راحت میشی پس....

عرفان با پروانه خانوم میرین برای کلاس اولیا برنامه میزارین؟

باران پروانه زلاله!؟!؟!؟

داره باورم ميشه پروانه اي در كاره‌

Az erfan bepors par!

Erfan yahoo hasti?

خواهش ميكنم شيدا جان .

Motmaeni? Az lop lop peyda kardi?

مطمئنم

چیو مطمئنی؟ آیا این دیدگاه واسه او یکی پست نبو ؟

نه مال همين پسته ، گفتم مطمئنم من جايي نرفتم.

آها

قسمتی از قصه‌ی دخترای ننه دریا:

داش آکَل، مرد لوطی
تهِ خندق تو قوطی
توی باغِ بی‌بی‌جون
جُم جُمک، بَلگِ خزون!
دیگه دِه مثل قدیم نیس که از آب دُر می‌گرفت
باغاش انگار باهارا از شکوفه گُر می‌گرفت
آب به چشمه! آره رَعیت سَرِ آب خون می‌کُنه
واسه چار چیکه‌ی آب، چِل تا رو بی‌جون می‌کُنه
نَعشا می‌گَندن و می‌پوسن و شالی می‌سوزه
پایِ دار، قاتل بیچاره همونجور تو هوا چِش می‌دوزه
- چی می‌جوره تو هوا؟
رفته تو فکر خدا؟
- نه برادر! تو نَخِ ابره که بارون بزنه
شالی از خشکی دَرآد، پوکِ نِشا، دون بزنه
اگه بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه...

قسمتی از قصه‌ی پریا:

یکی بود یکی نبود
زیر گُنبد کبود
لُخت و عور تنگ غروب سه تا پری نشسته بود
زار و زار گریه می‌کردن پریا
مث ابرای باهار گریه می‌کردن پریا
گیسِ‌شون قَدِ کمون رنگ شَبَق
از کمون بُلَن تَرَک
از شَبَق مِشکی تَرَک
روبروشون تو افق شهر غلامای اسیر
پشت شون سرد و سیا قلعه‌ی افسانه‌ی پیر
از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می‌اومد
از عقب از توی برج ناله‌ی شب‌گیر می‌اومد...