فرهاد خوش انصاف اگر تیشه بر نمی داشتی ...! و به جان کوه نمی افتادی ...!! که عشقت اثبات شود ....!!! شاید ... در روزگار من ؛ کسی عاشق میشد! سخت کرده ای اثبات عشق را ... ! مردمان اینجا توان این کار را ندارند ....
من تمـــــام شــــــــعرهایم را در وصــــــــف نیامدنت ســـــــــــــروده ام ! و اگر یــــــــــک روز ناگهـــــــــــان ناباورنه ســــــــر برسی ... دســـــــــت خالی ,حیرت زده از شاعر بودن استعفا خواهم داد! نقــــــاش میشوم تا ابدیت نقش پرواز را بر میله های تمام قفس های دنیـــــــا خواهـــــــم کشید.
حال ما با دو د و الکل جا نمیاید رفیق/زندگی کردن به عاشق ها نمیاید رفیق/روحمان آبستن یه عمر تنها بودن است/طفل حسرت نوش ما دنیا نمیاید رفیق/دستهایت را خودت "ها"کن اگر یخ کرده است/از لب معشوقه هامان "ها" نمیاید رفیق/هضم دلتنگی برای موج آسان نیست/آب دریا بی سبب بالا نمیاید رفیق/یا شبیه این جماعت باش یا تنها بمان/ هیچ کس سمت دل بی ریا نمیاید رفیق...