fatemeh
در خاطری که ” تویـــی ” دیگران فراموشند ....
fatemeh
مطمئنم همه را خواندی ... وگرنه هیچ گاه با این اطمینان نمی گفتی همه چیز بر وفق مراد است ....
fatemeh
برای رسیدن به دعایت ... دعایت می کنم ... دعا کن در این مسیر پر پیچ و خم کم نیاورم ... خیلی خسته و بال و پر بسته شده ام ....
fatemeh
گاهی دلت می خواهد نباشی ... و بعد ببینی آن کس که نبودنت را باید ببیند ... می بیند ....
fatemeh
دیگر چه فرق می کند که بدانم .... باد از کدام طرف می وزد ....
fatemeh
به نیامدن همیشه ی نگاهت قسم ..... تمام خطوط این خنده های خواب آلود .... با رگبار گریه های شبانه ..... از رخساره ی خسته و خیسم پاک می شوند ....
fatemeh
اگر سکوت ِ این گستره ی بی ستاره مجالی دهد، می خواهم بگویم : سلام!
fatemeh
همچون شبان خواب به چشمان فتاده ای .... در غفلتیم ....
fatemeh
یاد بعضی نفرات ..... روشنَم مي دارد.....
fatemeh
گاهی برای ماندن .... باید رفت ...
fatemeh
دلـــت کـه گـرفــت، دیگر مـنـتِ زمیـــن را نــکـش منت زمینی ها رو نکش! راهِ آسمـان بـاز است... کسی آنجا نگفته تو را میخواند
fatemeh
ایــن بــار هــم کــه تــاول پــاهــایــم خشــک شــود دوبــاره عاشقــت میشــوم! دوبــاره راه مــی افتــم دوبــاره گــم مــیشــوم . . .
fatemeh
راستی ! در میان این همه اگر تو چقدر بایدی !
fatemeh
هدف این است که ره گم نشود ...
fatemeh
کاش راه ساده تری پیدا می کردم ...