fatemeh
در خاطری که ” تویـــی ” دیگران فراموشند ....
fatemeh
دلم واســه اون روزایــی تنــگ شــده ، که کســی رو دوســت نداشــتم. چه خــوب بود اون بــی خــیالی ها !
fatemeh
دلتنگم … همین ! و این نیاز به هیچ زبان شاعرانه ای ندارد …
fatemeh
ایـنـجـا کـسـیـسـت کـه در اوج بـی کـسـیـسـت
fatemeh
فیــــــزیک بعدها ثابـــت می کند که جای خالی آدمــها در روزهای آخر هفته بـزرگـــــــــــــــــتر" می شــود
fatemeh
ای خدای مهربون ... دلم گرفته ...
fatemeh
دوستَت میدارم ! چونان بلوطی که زخمِ یادگارِ عشقی بَرباد رفته را !
fatemeh
نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار ...... چه کنم ؟ حرف دگر یاد نداد استادم
fatemeh
روزهای عجیبی ست ... کاش می دانستم به چه می اندیشی ...
fatemeh
ندانم کجا میکشانی مرا، سوی آسمان یا به خاموش خاک، نیَم در هراس از تو ، ای ناگزیر! ندانم کجا میکشانی مرا، ندانم کجا !
fatemeh
می توانم عکسِ سیاه و سفید تو را ببوسم و باور کنم، که در آنسوی سواحلِ رؤیا با تماسِ نابهنگام گرمایی به گونه ات از خواب می پری!
fatemeh
نمی دانم چرا وقتی به عکس ِ سیاه و سفید این قاب ِ طاقچه نشین نگاه می کنم، پرده ی لرزانی از باران و نمک چهره ی تو را هاشور می زند!