نقاش کوچولو کجایی تو آخه؟

@گـلـپــری

گاهی اوقات تنهایی بهترین مسکن برای یک دل گرفتگی ست ...

هر چقدر درد بیشتر باشد زمان تنهایی بیشتری لازم است...

تنها که باشی ، هر جور دلت میخواهد صبح را به شب میرسانی ...

همان شبی که می آیی و مثل خرس خودت را روی تخت می اندازی و چشمانت را میبندی و شروع میکنی به فکر کردن ...

آدمهای زندگیت را مرور میکنی ... احوالشان را در ذهنت می پرسی ... و تصویری که در ذهنت نقش میبندد، همان تصویر آخر است ...

و فکری که در موردشان میکنی همان انباشته های افکارت هست که کم کم و به مرور زمان به شناخت تبدیل شده است ...

در واقع کسی که خودش و عقایدش رو خوب مطلق میبینه ، دلیلی برا ارتباط باهاش وجود نداره...

نازی به به بِه جونت. . .

فوژان نپره تو گلوت . . .

هیوا مادر شوور عزیزم . . .

باران جان نوش جونت. . .

حتی محبّت !

گلپری راست میگه. وابسته نشدیم.دل نبستیم ولی نمیشه از عمری که با هم گذروندیم ساده بگذریم.
ازاده چه خوب که اینجا دیدمت.

من و این همه خوشبختی . . .

خدا کنه خودمون رو گم نکنیم!

در سـفـرم . . . مـی گـذرم . . .

بحر عشقت گر ازین شیوه زند موج فراق
کشتی من نه همانا که به ساحل برود

بی وصال تو من مرده چراغم مانده
همچو پروانه که شمعش ز مقابل برود

در عروسی جمال تو نمی‌دانم کس
که ز پیرایهٔ سودای تو عاطل برود

با تو خوبی نتوان گفت و ندارم باور
که به تبریز کسی آید و عاقل برود

آمن از فتنهٔ حسن تو درین دوران نیست
مگر آن کس که به شهر آید و غافل برود

لایق بدرقهٔ راه تو از هر چه مراست
آب چشمی است که آن با تو به منزل برود

خاک کویت همه، گل گشت ز آب چشمم
چون گران بار جفاهای تو در گل برود؟!

عهد کرده است که در محمل تن ننشیند
جانم، آن روز که از کوی تو محمل برود

سیف فرغانی یار است تو را حاصل عمر
چه بود فایده از عمر چو حاصل برود؟