خادمه ي اباعبدالله عظم الله اجورنا !

کاش داشتن معرفت اجباری بود

#زندگی، ارزش آنرا دارد که به آن فکـر کنی
#زندگی، ارزش آنرا دارد که ببویی اش چوگل، که بنوشی اش چو شهد
#زندگی، بغض فـروخورده نیست
#زندگی، داغ جگـــر گـــوشه نیست
#زندگی، لحظه دیدار گلــی خفته در گهــــواره است
#زندگی، شوق تبسم به لب خشکیده است
#زندگی، جـــرعه آبی است به هنگامه ظهـــر در بیابانی داغ
#زندگی، دست نوازش به ســر نوزادی است
#زندگی، بوسه به لبهای گلی است که به شوقت همه شب بیدارست
#زندگی، شـــوق وصال یار است
#زندگی، لحظه دیدار به هنگامـــه #یاس
#زندگی، تکیه زدن بر یــار است
#زندگی، چشمه جــوشان صفا و پاکـــی است
#زندگی، مـــوهبت عرضه شده بر من انسان خاکـــی است
#زندگی، قطعه ســرودی زیباست که چکاوک خواند
که به وجدت آرد به ســــرشاخه امید و رجا
#زندگی، راز فـروزندگی خورشید است
#زندگی، اوج درخشندگـــی مهتــاب است
#زندگی، شاخه گلی در دست است که بدان عشق سراپا مست است
#زندگی، طعــم خوش زیستن است، شور عشقی برانگیختن است
#زندگی، درک چرا بودن است، گام زدن در ره آسودن است
#زندگی، مزه طعم شکلات به مذاق طفل است
به، چقدر شیـــرین است
#زندگی، خاطــــره یک شب خوش، زیـــر نور مهتاب،
روی یک نیمکت چـــوبی سبـــز، ثبت در سینـــه است
#زندگی، خانه تکانی است. هر از چندگاهی از غبار اندوه
#زندگی، گـوش سپردن به اذان صبح است که #نوید صبـح است
#زندگی، گاه شده است خوش نیاید به مذاق
#زندگی، گاه شده است که برد بیراهم
#زندگی، هر چه که هست، طعـــم خوبی دارد، رنگ خوبــــی دارد
#زندگی را باید، قدر بدانیم همه

ممنون

دیگه داره نزدیک میشه...

قديما که بندر آبادان بهترين بندر ايران بود و کلي کشتيهاي تجاري اونجا
بارشون رو تخليه مي کردند روي بعضي از اجناس که خيلي مرغوب بودند نوشته
شده بود
UK BAND
يعني بسته بندي شده انگليس ولي آباداني هاي عزيز اونرو آکبند مي خوندند و
همين طوري شد که اين تلفظ اشتباه در تمام ايران منتشر شد و همه به جنسی
که بسته بندی شده می گن آکبند. به همين راحتي

شلوارشششششششششششششش

واقعا؟!!؟!؟ کی زدیش؟

ایووووووووووووووووووووووول

يک شب که باران شديدي ميباريد پرويز شاپور از شاملو پرسيد : چرا اينقدر عجله داري ؟

شاملو گفت : مي ترسم به آخرين اتوبوس نرسم .

پرويز شاپور گفت : من ميرسونمت .

شاملو پرسيد : مگه ماشين داري ؟

شاپور گفت : نه ! اما چتر دارم

يک شب نصرت رحماني وارد کافه نادري شد و به اخوان ثالث گفت : من همين حالا سي تومن پول احتياج دارم .

اخوان جواب داد : من پولم کجا بود ؟ برو خدا روزي ات را جاي ديگري حواله کند.

نصرت رحماني رفت و بعد از مدتي بر گشت و بيست تومان پول و يک خودکار به اخوان داد

اخوان گفت اين پول چيه ؟ تو که پول نداشتي .

نصرت رحماني گفت : از دم در ؛ پالتوي تو رو ورداشتم بردم پنجاه تومن فروختم . چون بيش از سي تومن لازم نداشتم ؛ بگير ؛ اين بيست تومن هم بقيه پولت ! ضمنا، اين خودکار هم توي پالتوت بود

فک کنم جلد 2 هم داشته باشه