از سر و صدای بازاریان نباید ترسید. شورش گرسنگان است که ترس دارد. بازاری گرسنه نیست، اهل حساب و کتاب است، ‍پشتوانه نظام است و نماد محافظه کاری و سنت در تاریخ ایران. بازاری اگر حسابهایش نشان دهد که تعطیلی و شلوغ کاری سود دارد، دکان را می بندد و شلوغ می کند ولی دست آخر معامله ای می کند و کرکره دکان را بالامی کشد. گرسنگان اما نه حساب و کتابی دارند و نه معامله میدانند، وقتی دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند عُصیان می کنند (( از آن روز عُصیان باید ترسد. ))