رسم زندگي اين است روزي کسي را دوست داري و روز بعد تنهايي به همين سادگي او رفته است و همه چيز تمام شده مثل يک مهماني که به آخر مي رسد و تو به حال خود رها مي شوي چرا غمگيني ؟ اين رسم زندگيست پس تنها آوازبخوان
سطر اول را با نام تو آغاز کردم سطر دوم را با کلام دوستت دارم شروع کردم، سطر سوم صحبت از دلتنگی ام بود ، سطر چهارم حرف از رویاهای شیرین با تو بودن بود. سطر آخر ، حرف آخرم بود ، که بی تو نمیخواهم زندگی را ، بی تو نمیخواهم عاشقی را.