آرام نشست

نزدیکِ پنجره شد

سرش را جلو برد

چیزی دیده نمی شد

مرتب به دور و برش نگاه می کرد

دوباره به پشت ِ شیشه خیره شد

تاریک بود

لای پنجره کمی باز شد

صدایی از آن طرف ، به گوشش می رسید

چیزی شبیه ناله

.

.

.

برایش مفهوم نبود

شک کرد که شاید اشتباه آمده باشد

اندکی درنگ کرد

مأمور بود و معذور

سرش را آرام ، از درز پنجره داخل کرد

صدا واضح تر شد

.

.

.

همانجا کنار پنجره آرام گرفت

بی آنکه چیزی بگوید

زنی را دید که دستهایش را به سوی آسمان ، بالا برده و دعا می کند

درست آمده بود...

مرغ ِ آمین!

درود درود

یوزر پس مدیریت تو یاهو واسم بنویس

خو واسه خطاب لازمش دارم . . . نمیشه پاکش کنم