leila
سکوتت را نمی خواهم صدایم کن صدایت مثل رویا مثل ابریشم صدایت مثل معنای محبت مثل گل زیباست ...صدایت غرق خوبی هاست در این تنهایی غمگین صدایم کن برای شعرهای آشنای من صدای تو هزاران سطر جا دارد سکوتت را نمی خواهم صدایم کن...
leila
دلم به اندازه تمام روزهاي پاييزي، گرفته است..... آسمان چشمانم به اندازه تمام ابرهاي بهاري، باراني است..... و قلبم انگاربه اندازه سردترين روزهاي زمستاني، يخ زده است..... اما وجودم در كوره داغ تابستاني مي سوزد..... چه چهار فصلي است سرزمين دقايق من؟
leila
اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش
نگرانش میشوم
دلتنگش میشوم
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست یاد میشود
مطمئن میشوم که حقیقی ست
هرچند کنار هم نباشیم هرچند صدای هم را هم نشنیده باشیم،
من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم
هرکجا که باشد
leila
از اون روزها تا امروز يه عمر كه ميگردم ،، دنبال اون كسي كه تو اون روزها گم كردم
leila
از منظر عرفان، رعایت ظاهری اخلاق، رسیدن به رتبه سایر موجودات در جهان هستی است. برای مثال، اگر کسی آزارش به دیگران نرسید و در ظاهر نسبت به آنها رأفت نشان داد، انسان خوبی است اما به یک درخت شباهت دارد که سایه و میوه اش در اختیار دیگران قرار میگیرد و آزاری هم به کسی نمیرساند. این، نقطه صفر کار است. یعنی شرط لازم انسانیت و اخلاق است ولی کافی نیست. رسالت انسانی با تحولاتی درونی به سمت کمال (که با فیض و رحمت الهی امکانپذیر است) انجام میشود. کتاب چند مقاله - استاد محمد علی طاهری
leila
مدتهاست مجازی میخندیم مجازی شادیم مجازی عاشق میشیم مجازی همدیگه رو دلداری میدیم اما ... . . . . واقعی تنهاییم! واقعی درد میکشیم! واقعی از عشقهای مجازی لطمه میبينيم.....
leila
با چنان عشقي زندگي كن كه حتي اگر بنا به تصادف به دوزخ افتادي... خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند