گاهی وقت ها كـه به دلـم سرك میـكشم می بینـم كه تویی ، فقط تو، "ساكن این شهر ویران" .



نمی دانم ، نمی دانم چرا اینقدر برایم بزرگی و من چرا اینقـدر به مهربانیـت عاشقـم .



حرف های تنهایی ام اگر به گوش تو نرسد چقـدر بیچـاره ام و ایـن سیـاه مشـق غـم آلـودم را اگـر


تو نخـوانی چـه كـس بخـواند .



به خاطر تو هم كه شده آنقدر می نویسم كه دستهایم از كار بیفتند و چشم هایم خاموش شوند.



راستی ،اگر ابرها نبارند چه به روز گلها می آید و ستاره ها اگر نباشند به كدامین روشنایی


بایستی كه دل بست ،


همیشه باید یك چیز عزیز باشد ، یك حضور بزرگ ، یك حس خوب كه بهانه اش بمانی ،


همیشه باید یك چیزی باشد كه نگهت دارد


چیزی مثل محبت ، عاطفه ، دوستی ، عشـق ، ...


وگر نه ؛


"هیچ كس در زادگاهش نمی ماند"

پس كلا نوشته هات قشنگه ;-).