این یک کتابه درباره ی فیلسوف معروف " فردریش ویلهلم نیچه " هست
که تا حدی حقیقت داره
و البته با تخیل نویسنده هم همراه شده
داستان حول صبحت های نیچه با دکتر برویر میچرخه که نیچه دچار مشکلات زیاد جسمی و همچنین روحی شده بود
و مخصوصا عشق "لو سالومه" که به دردناک ترین عشق نیچه تبدیل شد.

نکته ی جالب این کتاب اینه که آخرش عکس های شخصیت های داستان با توضیح کوتاهی درباره ی اونا رو زده و همین نشون دهنده ی واقعی بودن این شخصیت هاست.

قسمت های زیبایی از کتاب

همیشه یک نفر هست که روز آدم را خراب کن . البته اگر به قصد نابودی کل زندگی ات نیامده باشد

با چشم هایی نگاهم کرد که نه هیچ وقت مانندش را جایی دیده بودم و نه هرگز چیزی شبیه شان را خواهم دید .

بیشتر آدم هخای دنیا دیوانه بودند . آن بخشی هم که دیوانه نبودند عصبی بودند . آن بخش هم که دیوانه یا عصبی نبودند ، احمق بودند .

قسمت زیبایی از کتاب
مسئولیتی که آزادی برای آدم می آورد بیشتر وقت ها استخوان های آدم را خرد می کند

قسمت هاي زيبايي از كتاب
1-----------گاهي بدون آن كه كسي به علت ان پي ببرد حرفي كه از زبان برآمده چون تيري بر دل طرف قرار مي گيرد .

2--------------معجزه عشق اين طور است ، زماني غرق در تصورات مختلفي هستيد ولي زني كه محبوبه شما مي باشد از در به داخل مي آيد . آن وقت يك باره تمام افكاري كه بر سر داشته ايد از ميان مي رود و به جز او و فكر او چهره و اندام او چيز ديگري باقي نمي ماند .

قسمت های زیبایی از کتاب
نکند زندگی این قدرها که من بهش اهمیت می دهم ، اهمیت نداشته باشد !

لوكي دختر جواني است كه گم شده به صورت ناگهاني شوهرش را ترك كرده و شوهرش از كارآگاهي مي خواهد كه به دنبال رد او باشد . در حقيقت داستان چند فصل هست و هر فصل از زبان يك رواي اما همه درباره لوكي تا بدين ترتيب سخنان فراد مختلف كنار هم قرار بگيره و شخصيت دختر جوان براي ما آشكارتر بشه .

این کتاب به زبان روسی نیز ترجمه شده و برگزید جشنواره قلم زرین نیز می باشد. چاپ اول کتاب در سال 1379 بیرون آمد و پس از آن به صورت متعددی دوباره چاپ شد. آغاز داستان با آمدن مهرداد دوست دوران دبیرستان یونس آغاز می شود. ابتدای داستان با یک داستان عشقی آغاز می گردد. اینکه مهرداد اسیر عشق دختری آمریکایی می شود و به خاطر او حاضر می شود ترک دیارو وطن کند. خواننده همینجا درگیر موضوعات ذهنی یونس می گردد. یونسی که خودش هم عاشق است ولی نه به معنای واقعی کلمه. او سایه را دوست دارد ولی مثل مهرداد عاشق نیست. مستور همین ابتدا میخ دل و احساس را روی منطق خواننده می کوبد. اینکه همیشه عقل جوابگو نیست وهمین خط سیر را تا ته داستان ادامه میدهد و در پایان داستان هم به عاشق شدن دکتر پارسا میرسد و ...

داستان مانند سایر داستانهای مستور بیانی ساده و روان و گاه شعرگونه دارد که بدون هیچ پیچش و سردرگمی به پیش میرود. البته در جایی هم مجبور می شود با توجه به شرایط جامعه چرخشی هم به سوی پر رنگ کردن باورهای مذهبی داشته باشد. جایی که راننده در رستوران نشسته است و داستان کشف و شهودی خود را درباره شنیدن صدای سوسک برای علی تعریف می کند. علیرضا (علی) در این داستان بیشتر شبیه یک ناظر است که بالا سر پیمانکار (یونس) ایستاده و خطاهای او را گوشزد می کند. گاهی این پیمانکار از کوره هم در میرود و به نصایح ناظر توجهی ندارد ولی در پایان متوجه می شود که حق با ناظر است.

مستور سعی کرده ارتباط بین شخصیت ها و ماجراهای داستان را حفظ کند. آدمها را رها نمی کند. مهرداد و علیرضا را تا ته داستان با خود می کشد و هر از گاهی سکانسی به آنها اختصاص میدهد. اما گاهی داستان دچار سردرگمی هم می شود. مخصوصن پایان بندی کتاب که به کشف ماجرای خودکشی پارسا می انجامد می توانست خود بخش اعظمی از کتاب را بر دوش بکشد و به این سادگی با چند نامه ی عشقی ردوبدل شده بین پارسا و مهتا به پایان نرسد.

پایان کتاب هم علی رغم اینکه به نظر میرسد باز مانده است ولی به نظر بنده به صورت زیرکانه ای به خوشی و سلامتی به پایان میرسد جایی که کودک می گوید بادبادکش تا خدا رسیده است و یونس را به سمت از بین بردن شبهاتش بیشتر سوق میدهد.