خویب بخوابی اینبار من تنها موندم

بَد اون وخت تو خود ِ انبه رو دوس داری , آب انبه رو دوس نداری ؟!!

بَد ب تو اصَن ربط نداره
اَصنم دیگه انبه نمیخورم

هه بعلع پسرم دیگِ

))
آفرین

بعلع

همه ی تپش هایم از آنِ تو باد چهره یِ به شب پیوسته ...همه ی تپش هایم!
...
چه قدر این شعر سهراب رو دوست دارم!

منم همین طور خیلی دوست دارم اشعار سهرابو

خیلی زیبا بود ممنون

یعنی همین

خواهش میکنم محمد جان

قربونت برم من نگينم

:*