مرتضی
تکراری بودن چقدر سخت است در کنار بدترین ها.
مرتضی
سکوت شب را دوست دارم همچون نجوایی ارام و بی صدا تمام افکارم را به دور خود پیچیده است. احساس خلع بودن را در خودم حس میکنم. تکانی به خودم میدهم از سر بیکاری که ناله ی صندلی در زیز پاهایم را به گوشم میرساند
مرتضی
فعالیت بچه های داخل دنبالر خیلی کم شده.
مرتضی
رفتن نصف شب برای عید دیدنی چه حالی داره.
مرتضی
ماشین پراید هم کیلویی شده عجب زندگی شده این دور زمونه.
مرتضی
چقدر از این میکرو پیکروها زیاد شده بی خی خی بابا.
مرتضی
این هوای مشهد هم قاطی هستش از صبح تا شب چهار فصل را میبینی.
مرتضی
شکست بارسا طعمه شیرینی دارد.
مرتضی
زندگی تعداد نفس ها نیست! زندگی تعداد لبخندهای کسانیست که دوستشان داریم.
مرتضی
چشم ازقلب شکایت کرد گفت عاشق تومیشوی اشکش را من میرزم.. .!قلب به چشم گفت دیدنش را تومیکنی غم رفتنش رامن تحمل میکنم
مرتضی
درد تنهایی را به جان میخرم تا زمانی که برگردی.