سلام خوبي عزيزم

نان را از من بگیر اگر می خواهی ،..... هوا را از من بگیر . . .
اما خنده ات را نه !
من دنیای خود را با خنده های تو ساخته ام . . .

بگو ای دل در این فردا چه داری،

چه میخواهی در این صحرا بکاری،

چه فرقی دارد این امروز و دیروز ،

که یک عمر است فردا میشماری؟

برای آرزوهایی که میمیرند ..... سکوتی میکنم سنگین تر از فریاد....

تونبودی دل به دل راهی نداشت..... از خیال عشق اگاهی نداشت ...... تو نباشی تاقیامت بیکسم .....درتمام زندگی ذلواپسم....

خدای من!
در هر ثانیه ای که میگذرد...
بیشمار نعمت برما ارزانی کردی!
طپش قلب...
دم و بازدم...
دیدن...
شنیدن...
نبض زدن ها!
پلک زدن!
فکرکردن
و
و
و چقدر بیتفاوت میگذرم...
و از نداشته هایی که صلاحم نبوده...
پیشت گله و شکایت میکنم!

مگر نه فريب سراب در کويري که هيج جانم آبي، جاي پاي جويباري، بستر متروک چشمه‌ساري هم نيست، مسافر تشنه را تواني مي‌بخشد و به زانوان خسته‌اش نيرويي تازه مي‌آورد ......

دیروز همسایه ام از گرسنگی مرد ،......

خویشاوندان ثروتمندش در عزایش گوسفندها سربریدند....

قلب سرزمین عجیبی است....... زیرا هم زادگاه عشق است ..... هم آرامگاه آن.....