با سلام منم نمیتونم بهت کمکی بکنم

كوفت

ما که هنوز گرممون!!!

كجايين مگه حسين ؟

اصفهان

آاااخ آاااخ مـن بـا ایـن دلـبـری آااای تـو چ کـنـم خـانـوم :ط : دی

الـهـی ک خـودم تـنـهـایـی دور ُ بـرت بـگـردم بـانـو ِ مـن :**

الـهـی ک بـاشـی ُ بـاشـم :ط .. :*

مي خـواسـتي عـزيــز ِ دلــم نـشـي خـب :**

بـمـونـي بــرام كـ‌ه خـُب :ط

آمـيـن :*

شـومـا خـودد سـَروری بـدون شـک:*

:ط

:ط .. :**

:**

نه داداشي ِ من خعلي ماه ِ

اما من خسوف خورده بش

الانم داره مخ رضوان و می زنه

باشه

مرسي واقعا

خواهشت! : )

:*

من حرف گوش میکنم ، تبریک نمیگم!

واقــعــا اشـكـ شـوق تـو چـشـام جـمـع شـد عـطـا

مـن هـم بـه "آب ریـزش بـیـنـی" شـوق دچـار شـدم

دست های میکائیل از رزق پر بود. از هزار خوراک و خوردنی..
اما چشم های آدمی همیشه نگران بود. دست هایش خالی و دهانش باز..
میکائیل به خدا گفت: خسته ام ، خسته ام از این آدم ها که هیچ وقت سیر نمی شوند..
خدایا چقدر نان لازم است تا آدمی سیر شود؟ چقدر !
خداوند به میکائیل گفت: آنچه آدمی را سیر می کند نان نیست، نور است.
تو مامور آن هستی که نان بیاوری..
اما نور تنها نزد من است و تا هنگامی که آدمی به جای نور، نان می خورد گرسنه خواهد ماند.
میکائیل راز نان و نور را به فرشته ای گفت.. و او نیز به فرشته ای دیگر..
و هر فرشته به فرشته دیگری تا آنکه همه هفت آسمان این راز را دانستند...
تنها آدم بود که نمی دانست...
اما رازها سر می روند. پس راز نان و نور هم سر رفت...
و آدمی سرانجام دانست که نور از نان بهتر است...
پس در جستجوی نور برآمد. در جستجوی هر چراغ و هر فانوس و هر شمع...
اما آدم، همیشه شتاب می کند...
برای خوردن نور هم شتاب کرد...
و نفهمید نوری که آدمی را سیر می کند نه در فانوس است و نه در شمع..
نه در ستاره و نه در ماه.
او ماه را خورد و ستار ها را یکی یکی بلعید. اما باز هم گرسنه بود..

خداوند به جبرئیل گفت: سفره ای پهن کن و بر آن کلمه و عشق و هدایت بگذار..
و گفت: هر کس بر سر این سفره بنشیند، سیر خواهد شد.
سفره خدا گسترده شد؛
از این سر جهان تا آن سوی هستی.
اما آدم ها آمدند و رفتند. از وسط سفره گذشتند و بر کلمه و عشق و هدایت پا گذاشتند.
آدم ها گرسنه آمدند و گرسنه رفتند..
اما گاهی، فقط گاهی کسی بر سر این سفره نشست و لقمه ای نور برداشت..
و جهان از برکت همان لقمه روشن شد..
و گاهی ، فقط گاهی کسی تکه ای عشق برداشت و جهان از همان تکه عشق رونق گرفت...
و گاهی، فقط گاهی کسی جرعه ای از هدایت نوشید و هر که او را دید چنان سرمست شد که تا انتهای بهشت دوید.
سفره خدا پهن است اما دور آن هنوز هم چقدر خلوت است.

خب عطسه نکن !
دیدی این به فکر هیچکدومتون نرسید!

عطا تو از اين فرار ِ مغز هايي ها

نه، من از اون مغزها هستم که فرار نکرده!
میخواستم فرار کنم که کار پیدا کردم و مجبور شدم نــفرارم !

همون ديگه بيسش ُ داري