می نشینی کنار دلواپسی هایم.................................................................................................ومن ............................از بودنت افسانه می سازم..!!
اگر من این قدر خودم را کوچک میکنم دلیلش کوری و وابستگی نیست من آنقدر تحقیر شدم که میخواهم تو بزرگی را تجربه کنی پس حتی اگر مرا در حقارت رها کنی من برای بزرگی تو میکوشم بزرگی کن ......................................