گلپری نازم.....دیروز جات توی دیگا هم زدم ....به یادت بودم..ببین به یادم باشیا..

یک عمر تو زخم‌های ما را بستی
هر روز کشیدی به سر ما دستی
شعبان که به نیمه می‌رسد آقا جان!
ما تازه به یادمان می‌آید هستی!

***

هم چاه سر راه تو باید بکنیم
هم اینکه از انتظار تو دم بزنیم
این نامه‌ی چندم است که می‌خوانی
داریم رکورد کوفه را می‌شکنیم

***

هر چند که خسته‌ایم از این حال نیا!
شرمنده! اگر ندارد اشکال نیا!
ما خط تمام نامه هامان کوفی است
آقای گلم زبان من لال نیا!

***

هر چند که بیمار تو هستیم همه
دیوانه‌ی دیدار تو هستیم همه
بین خودمان بماند آقا عمری است
انگار طلب‌کار تو هستیم همه

***

هر روز به ما اگر که سر هم بزنی
بر ریشه‌ی خواب ما تبر هم بزنی
آقا تو که خوب می شناسی ما را
زنگ در خانه را اگر هم بزنی...

***

این مرد که در ره است باید او را...
می‌ترسم اگر سر زده آید او را...
از هر که سراغ او گرفتم دیدم
در شهر کسی نمی‌شناسد او را

خدایا اینا چرا یادشون نمیره نیما تو مگه گلاکسی نخواستی ؟ حالا یه جعبه شیرینی هم میذاریم روش

غولپری ی جعبه شیرینی هم واسه شوما میاریم اصن .. جهنم ضرر

آن شبيه رسول ، قدم شجاعت در ميدان سعادت نهاد و با آن گروه بى باك به جنگ پرداخت و خاطره ها را اندوهناك گردانيد و نونهال بوستان امامت جنگى كرد به غايت سخت و جمعى كثير از آن اَشْقياء نگونبخت را به خاك هلاك انداخت . سپس به خدمت پدربزرگوار آمد و گفت : اى پدر! تشنگى مرا كشت و سنگينى اسلحه آهنين مرا به تَعَب افكند، آيا راهى به سوى حصول شربتى از آب هست ؟ حضرت سيّدالشهداء عليه السّلام هم به گريه افتاد و فرياد وا غَوْثاهُ برآورد و فرمود: اى فرزند عزيزم ! اندكى ديگر به كار جنگ باش كه به زودى جدّت حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را ملاقات خواهى نمود و ايشان از جام سرشار كوثر شربتى به تو خواهد داد كه پس از آن هرگز روى تشنگى نبينى و احساس ‍ عطش ننمايى .
حضرت على اكبر به سوى ميدان برگشت و جنگى عظيم نمود كه بالاتر از آن تصوّر نتوان كرد و داد شجاعت بداد در آن حال ((مُنْقذ بن مُرّه عبدى )) تيرى به جانب آن فرزند رشيد سيّدالشهداء، افكند كه از صدمه آن تير بر روى زمين افتاد و فرياد برآورد: ((يا اَبَتاهُ! عَلَيْكَ...))؛ يعنى پدر جان ، سلام من بر تو باد! اينك جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است كه به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: زود به نزد ما بيا. على اكبر اين بگفت و فرياد زد و جان برجان آفرين تسليم نمود. چون آن جوان اين دنياى فانى را مشتاقانه وداع نمود، حضرت سيّدالشهداء عليه السّلام بر بالين ايشان آمد وگونه صورت خود را برگونه صورت او گذارد و فرمود: خدا بكُشد آن كسانى را كه تو را كشتند، چه بسيار جراءت و گستاخى نمودند برخداى متعال و بر شكستن حرمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، ((عَلَى الدُّنيا بَعْدَكَ الْعَفا))؛ پس از تو، خاك بر سر اين دنيا!

نیمااااااااااا

خدایی خیلی برات مرام گذاشتم نزدم تو جاده خاکی ها
.
.
.
.
گفتم در جریان باشی

پایيز
جنون ادواری سال است
پيرهنش را ريز ريز می‌كند
در ملافه‌ای به سفيدی برف
خواب می‌رود
با انگشتانی
كه از لبه تخت بيرون است .
شمس لنگرودی

- در صورتی که برگه‌ی ارسال دوستان را بصورت خالی مشاهده می‌کنید، موقتی می‌باشد
- تغییرات اعمال شده مراحل ِ تست خود را سپری می‌کنند

الكساندر پروخانوف، سردبير هفته‌نامه زافترا چاپ روسيه، در مقاله‌ای با عنوان «ايران بمب دارد»: «به تازگي از سفر به ايران بازگشته‌ام: ... در ‌مراسم ‌تعزيه ‌مذهبي ‌عاشورا ‌شركت ‌كردم، مراسمي ‌كه ‌هزاران ‌مسلمان ‌شب ‌هنگام ‌به ‌خيابان‌‌هاي ‌شهرها ‌ريخته ‌و ‌در عزاداري شهادت ‌امام ‌حسين ‌شركت مي‌كنند. ‌من ‌در ‌درون ‌صدها ‌هزار ‌نفر ‌از ‌مردم عزادار ايران كه ‌ناله ‌و ‌گريه ‌مي‌‌كردند و همچنين در ميان علم‌هاي سنگين وزن ‌كه با ‌پر ‌شترمرغ تزيين ‌شده ‌بودند، حركت ‌مي‌ كردم. در ‌كنار ‌من ‌جوانان، ‌كودكان و ‌پيرمردان ‌ريش ‌سفيد ‌حركت مي‌‌كردند ‌و ‌زنجير ‌مي‌‌زدند ‌تا ‌غم ‌و ‌همدردي ‌خود ‌را ‌نه ‌تنها ‌با ‌امام ‌شهيد، ‌بلكه ‌با ‌همه ‌غم‌زدگان ‌جهان، رنج ديدگان ‌و ‌تمامي كساني كه حقوق آنها به طور ناعادلانه پايمال شده است، ‌ابراز ‌كنند.