ديدگاه
13 
شــِــیـــــدآ
دنبالر یک میکروبلاگ چند رسانهای است که کاربران آن میتوانند یک ارسال با طول 1000 کاراکتر بهمراه تصویر، ویدئو، لینک و فایل داشته و با دنبال کردن کاربرانِ شبکه، افکار و نظرات خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. گروهها، کارمندان، همکاران و انجمنها با ایجاد یک گروه عمومی یا خصوصی قادر به ارتباط با یکدیگر و اطلاع رسانی بوده و به کمک تکنولوژی RSS میتوانند تازه ترینهای شبکه را پیگیری نمایند. دنبالر توسط هر وسیلهی متصل به اینترنت از جمله تلفن همراه دنبالپذیر بوده و امکان ارسال پست توسط پیامک (SMS) را دارا میباشد!
جزئیات گروه| شناسه | 56 |
| وضعیت |
فعال - گروه ویژه - بدون مالک |
| دسترسی |
گروه عمومی - ارسال توسط اعضا |
| موضوع | روزنوشت و شخصی |
| ارسال | 5223 پست |
| عضو | 766 کاربر |
| طرفدار | 58 کاربر |
رتبه گروه| بر مبنای تعداد کاربر | رتبه 16 |
| بر مبنای تعداد هوادار | رتبه 31 |
| بر مبنای تعداد ارسال | رتبه 21 |
این ارسال را بازنشر کرده است.
(حالم خوبه)
این ارسال را بازنشر کرده است.
ـــــــــــم نمیبره!!!!!!!
ـــــــــــــــــ
معتقد بودم هرچیزی اگه قدرتِ خراب شدن داره...قدرتِ آبادشدنم داره...هرجا میدیدم خرابی دیدم هرجادیدم چـــــــراغی بی فُروغه..میساختمش ازنو....وازاینکه به یه چیزی زندگی میبخشیدم یه حسِ خوبی میداشتم
......اما الان حس میکنم:گاهی وقتا باید خـــــراب شد..ومن الان اینقدر خسته ام 
واینقدر پشت هم بدآوردم که دلم فقط یه سَفَر میخواد....که شایدازنوبرای بودنم حسی تازه بسازه..حسی ازجنسِ آرامشی پس از طوفان حسی ازجنسِِ روزِ آبادیِ من....»»»»حتی اگر به پایداریِ یک سپیدارِ صدسالهی بلند باشی طوفان که بیاید٬ از ریشه میکَنَدَت... میبَرَدَت... میشورَدَت. مجالت نمیدهد که ببینی میمانی یا میروی!
ـــــار هوایِ شهر مسموم بود...خیابانو آدما ودنیااااا همچی منو فقط ازآینـــ
ـــــده ترسوند....دلم میخواست وسطِ خیابون پناه بگیرم از بس احساسِ خوبی نداشتم......فقط پاهام خسته ترشد.........جلویه مغازه که سازو اینا میفروخت وایسادم..مامانو صداکردم....اصلا نشنید...وایسادم نِگــــــــاش کردم...همینطور دور میشدومنم همینطور نگــــــاش میکردماصلا متوجه نشد که کنارش نیستم...که من توقف کردم....اصلا یعنی اصلا.....خیلی دورشد....یهو برگشت سرویس قابلمــــــه ببینه دید من نیستم.....همینطور داشتم نیگاش میکردم.....من ودید...اومد سمتم....من اینجوری شدمیعنــــــــــــی تا این حد آدما با همنوتنـــــــــــــها.......!!!!!(من_ساز_مامان_قابلمه)
هرچی دورتر بهــــــــتر.......(خیلی خسته م وکارهای ناتموم زیاد دارم)...دلم فرصتِ زندگی کردن میخواد نه فقط زنــــــده مانی کردن....دچار روزمرِگی یا شایدم روز-مرگی شـــــــــــــــدم...... 
این ارسال را بازنشر کرده است.
:لج میکنم/قهرمیکنم/نازک نارنجی ام/ولی زودی با یه نگــــــــاهت که میخندی دوباره بهت خیره میشم....از همون لبخندا که میدونی خوشم میومد(همون لبخندات با چشمای مرموزوقلبِ بی ریات)......{هیچوقت عاشقِ خوبی برایت نبوده ام چون»»دوست دااشتنِ تو جرات میخواهد!!!}....میدونم امـــــــا من دنیامو دوس دارم ...من همیـــــــــــــنم
....یه دیوووونه عجیب غریب !!!!ــــــــــــــــ
:من وقتی بچه بودم اصلن ذوق میکردم واسه چیزی؟؟؟؟؟؟
مثه این داداش کوچولوم این شکلیه
.....برگشت گفت:خیلی ساکتو گوشه گیر بودیفقط وقتی مهمــــــــون میومد یذره ذوق مرگ میشدی وبس!!!!!میگفت از صبح تا شب داشتی بچتو( عروسکتو )خواب میکردی
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
دیدگاه
دیدگاه غیرفعال شده است.
