تار و پود گلشن از آهنگ من آتش گرفت / سوز بنگر، ساز بنگر، پرده جان را ببین
طرح خاموشی فکن تا وارهی کم کم ز رنگ / پرده بردار از نگاه و نقش ایوان را ببین
نیست در دنیای پیدا جلوه گاه راز عشق / دیده را بر هم گذار و یار پنهان را ببین
جلوه معنی کند روشندلان را محو شوق / دیده شبنم شو و خورشید رخشان را ببین
باد وحشت می رباید نقش پا ای بی خبر / چند گامی همره ما شو بیابان را ببین
رو صفای خویش را ای دل ز آب دیده جوی / ابر می گرید بیا صحرای خندان را ببین
فصل سرمستی رسید و ما همان سرگشته ایم / گردشی کن در چمن باد بهاران را ببین
هستی ما مشت خاکی تیره و سرگشته بود / گردبادِ تارِ گردآلودِ گردان را ببین

این رو خیلی دوست دارم. حرف نداره.