شاملو

تا از کیسه تان نرفته تماشا کنید خوب
در آسمان شب
پرواز آفتاب را



با گوش‌های ناشنوای‌تان
این طُرفه بشنوید:
در نیم ‌پرده‌ی شب
آواز آفتاب را



دیدیم

شک ندارم....

خواهش میکنم حضور تو خودش یه سلام شاده برای ما...

منم ز نسل فنا گشته ، زار و گریانم
به جای شور جوانی حزین و بی جانم

زمان برای تفکر به خود نمی ماند
دمی که روز و شبم فکر لقمه ای نانم

ببین که راه نوشتن ز هر دری بستند
دمی که پای قلم را ز ریشه بشکستند

کنون که جاهل و جانی دوباره همدستند
کمر به قتل تفکر به خانه ها بستند

رسالتی که تو باید ز ترس بفروشی
چِه بِه ، که تیغ قلم را غلاف و غم نوشی

وداع با قلم اکنون شرافتی دارد
سلاح رو به خودی را سزا ست خاموشی

اگر چه نسل من امروز بی کس و یار است
رفیق روز و شبش دود تلخ سیگار است

به بال بسته و این جان خسته خنده مکن
رسد زمان پریدن ، عقاب بیدار است ...

همه روز روزه بودن، همه شب نماز کردن
همه ساله حج نمودن سفر حجاز کردن

ز مدينه تا به کعبه، سر و پا برهنه رفتن
دو لب از براي لبيک، به وظيفه باز کردن

شب جمعه‌ها نخفتن، به خداي راز گفتن
ز وجود بي‌نيازش، طلب نياز کردن

به مساجد و معابد، همه اعتکاف جستن
ز ملاهي و مناهي، همه احتراز کردن

به خدا که هيچ‌کس را، ثمر آنقدر نباشد
که به روي «نااميدي» در بسته باز کردن