كتاب داغ.

ممنون گمنام.

خیلی قشنگ بود ..از همون احساسهایی که کم پیدا میشه برای روح ادم.

هر که آمد بار خود را بست و رفت
ما همان بد بخت و خوار و بی نصیب

ز آن چه حاصل ، جز دروغ و جز دروغ؟
زین چه حاصل ، جز فریب و جز فریب

باز می گویند : فردای دگر
صبر کن تا دیگری پیدا شود

کاوه ای پیدا نخواهد شد ، امید
کاشکی اسکندری پیدا شود.

حتی اگر تو دیگری را....

دیالوگی بود که خوندم یا دیدم یادم نمیاد کجا.

کز هر زبان...
البته منهای وسوسه های عشق نام دنیای مجازی که نام عشقو به بی نامی بردن.
رک بگم ..نام عشق اونقدر بلنده دز نظر گاه که تحقیر میبینم انقدر به زبان هر کسی به هر جایی بیاد و به هر احساس کوچکی.

دیگه باید جمع کنم برم خونه بابام

هنوز یادم میاد از دستش عصبانی میشم...جایی که باید سکوت و متانت باشه وقتی فریاده جوش ادمو ازار میده.
بیشتر از ون که ناراحت بشه احساس کردم خوشش اومده که چهره کنه خودشو میون جمع.