جوجـ ه فِنچِ متفکر✿◕ ‿◕✿
فَلسَـفــﮧ دَربـــآره عـــِشقـِ خِيلـــے هـــآ حَرفــ زَد ، اَمــا مَنطِقــِ هيچكدُمِشـوטּ بـــﮧ پــــآےِ مَنطِقِــ تــــُو نَرسيــد، كـــﮧ وَقتـــے رَفتــے گــُـفتــے : " هَمیـــنــــﮧ کــــﮧ هَســـتـــ ... "
داداِ جوجو
ســالها دیـده بــه راهش دوختم ...وز غـم هجرش فـراوان سوختم //دل بسی بی تـــاب امــا دم نزد...صــبــر را در مـکـتبش آمـوختم
✔کتــ☾ــے ...
گنجشک دانه ی برف را بوسید . . . برف از خجالت آب شد.
داداِ جوجو
از((کلیم))این غزل سرمشق شد((پرتو))که گفت: ((دیده را کردی سفیداز انتظار ما مپرس))
داداِ جوجو
نیستی رجحان به هستی دارداندر کیش ما... ای اسیر حرص از داروندارما مپرس
داداِ جوجو
هرکجا شاخ گلی همرنگ خون روید زخاک... کشته عشقی است مدفون ازمزارمامپرس
داداِ جوجو
منتهای عزت ما حاصل ازبی عزتّی است... زلّت اینجا دولتست ازاعتبارمامپرس
✔کتــ☾ــے ...
هـــی غــــریــبه نــگــاه کــن مــرا ... نــگـاه تــو خـوبـــ استـــ ... و بــخــوان ... بــــاز هـــم ... بــــخــــوان غـــصــه هــای دلـــم را غـــمـــم را
داداِ جوجو
چشم بی نوریم فرق روزوشب ازمامخواه... شاخ خشکیم ازخزان وازبهارما مپرس
✔کتــ☾ــے ...
از واژه هــــــای نَبـــــودَنتــــــ تَــــــه کشیـــــده امُ شعـــــــر هــــــای تنهــــــ ـــایی ام لَنگــــــ می زننـــــــد بیــــــا کــــــه می خـــــــواهَــــــم بـــــا تــــو بــــودَن را شـــــاعری کنَـــــــم در ادبیــــــ ـــات عشــــق
✔کتــ☾ــے ...
قـرار بـود باشـی نـه بـرای ِ من ! کـه در عمق ِ پاسخ بـه یک حسـرت .. قـرار بـود تـو را آویـزان کنـم بــه خواب ـهایی کـه بیشتـر از خودت حضور داشتنـد در چشمـانم .. قـرار بـود سپیـد پوش ِ این آسمـان من هـم سپیـد تن کنـم بـرای ِ دامـادی کـه تو باشی ! .. بـاور کن قــرار بـود این خط ـها ، فقط یکـ شعـر باشـد امــا ، اِنگــاری بهـانـه دادمـ دست ِ چشمـ ـهایم ...
داداِ جوجو
تامگرروزی نشیندگردمابردامنش ...خاک ره کردیم خودراازغبارمامپرس
داداِ جوجو
تابی نشان زآن بی نشان جوئیم چون پیک صبا ...خانه بردوشیم ازشهرودیارمامپرس
داداِ جوجو
میرودعمری که درغمخانهٌ عجزونیاز چشم بردرمانده ایم ازانتظارمامپرس