ا ا ا ا ... ساحل و مرواید کی بودن اونوقت؟..... ش.چشمک ریز

طرف ما شب نیست
صدا با سکوت آشتی نمی کند
کلمات انتظار می کشند
من با تو تنها نیستم، هیچ کس با هیچ کس تنها نیست
شب از ستاره ها تنهاتر است...
طرف ما شب نیست
چخماق ها کنار فتیله بی طاقتند
خشم کوچه در مشت توست
در لبان تو شعر روشن صیقل می خورد
من تو را دوست می دارم، و شب از ظلمت خود وحشت می کند.

برای دوست داشتنت
محتاج دیدنت نیستم...
اگر چه نگاهت آرامم می کند
محتاج سخن گفتن با تو نیستم...
اگر چه صدایت دلم را می لرزاند
محتاج شانه به شانه ات بودن نیستم...
اگر چه برای تکیه کردن ،
شانه ات محکم ترین و قابل اطمینان ترین است!

دوست دارم ،
نگاهت کنم ... صدایت را بشنوم...به تو تکیه کنم
دوست دارم بدانی ،
حتی اگر کنارم نباشی ...
باز هم ،
نگاهت می کنم ...
صدایت را می شنوم ...
به تو تکیه می کنم
همیشه با منی ،
و همیشه با تو هستم،
هر جا که باشی...

خاطره یک پزشک بخش اطفال
رفتم دستکش هام رو عوض کنم، نمیدونم تا برگردم چه بلایی سر خودش آورد که اینطوری گریه میکرد! پرسیدم آخه کجات درد میکنه کوچولو؟... بدون وقفه میگفت: تقی.....تقی!
پرستار رو صدا زدم، ولی اونم نتونست متوجه بشه که این بچه چش شده ...بچه هم که ول کن نبود و دائم تقی تقی میکرد! گفتم تقی جان آروم باش! تو ديگه مرد شدي! مرد که گریه نمیکنه!! پرستار گفت اسمش که تقی نیست آقای دکتر! تو پرونده اش نوشته رامتین! گفتم خب شاید تو خونه تقی صداش میکنند!!...اونم زد زیر خنده!
ازش خواهش کردم مادر بچه رو صدا کنه، تا بخش رو روی سرمون خراب نکرده !!مادرش که اومد ، یه چسب زخم خواست و چسبوند رو "انگشت شست" اش، بعد هم دلداری اش داد و آرومش کرد
گیج شده بودم! پرسیدم قضیه چی بود؟...
مشخص شد تو مهدکودک ، اسم امام ها رو به ترتیب انگشت های دست، به این ها یاد میدن،... این بچه هم که انگشت شست اش مونده بود لای دسته صندلی و درد گرفته بود، برای همین هم وقتی ازش می پرسیدیم کجات درد میکنه ، همش میگفت: تقی

به سلامتی درخت! نه به خاطرِ میوش، به خاطرِ سایش. به سلامتی دیوار! نه به خاطرِ بلندیش، واسه این که هیچ وقت پشتِ آدم روخالی نمی کنه. به سلامتی دریا! نه به خاطرِ بزرگیش، واسه یک رنگیش. به سلامتی سایه! که هیچ وقت آدم رو تنها نمی ذاره. به سلامتی پرچم ایران! که سه رنگه، تخم مرغ! که دورنگه، رفیق! که یه رنگه. به سلامتی همه اونایی که دوسشون داریم و نمی دونن، دوسمون دارن و نمی دونیم. به سلامتی نهنگ! که گنده لات دریاست. به سلامتی زنجیر! نه به خاطر این که درازه، به خاطر این که به هم پیوستس. به سلامتی خیار! نه به خاطر «خ»ش، فقط به خاطر «یار»ش. به سلامتی شلغم! نه به خاطر (شل)ش، به خاطر(غم)ش. به سلامتی کرم خاکی! نه به خاطر کرم بودنش،به خاطر خاکی بودنش به سلامتی پل عابر پیاده! که هم مردا از روش رد می شن هم نامردا ! به سلامتی برف! که هم روش سفیده هم توش. به سلامتی رودخونه! که اون جا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچیکو دارن. می خوریم به سلامتی گاو! که نمی گه من، می گه ما. به سلامتی دریا! که ماهی گندیده هاشو دور نمی ریزه. می خوریم به سلامتی اون که همیشه راستشو می گه. به سلامتی سنگ بزرگ دریا!که سنگای دیگه رو می گیره دورش. به سلامتی بیل! که هرچه قدر بره تو خاک، بازم برّاق تر می شه. به سلامتی دریا! که قربونیاشو پس می آره. به سلامتی تابلوی ورود ممنوع! که یه تنه یه اتوبان رو حریفه. به سلامتی عقرب! که به خواری تن نمی ده. (عرض شودکه عقرب وقتی تو آتیش می ره و دورش همش آتیشه با نیشش خودش می کُشه که کسی ناله هاشو نشنوه) به سلامتی سرنوشت! که نمی شه اونو از "سر" نوشت. به سلامتی سیم خاردار! که پشت و رو نداره

دکتر کنارم نشست و بدون اینکه به صورتم نگاه کند، گفت: «زخم عمیقی نیست، بدون بی حسی بخیه اش می کنم» سرم را تکان دادم ولی او هنوز به صورتم نگاه نمی کرد که بفهمد، برگشت و چیزی از روی میز برداشت و گفت: «البته یه کم درد داره» به سنگ های سفید و مرمر کف اتاق خیره بودم و گفتم :«می دونم» گفت: «پس قبلاً هم بخیه زدی» گفتم: «آره» گفت: «اونم بدون بی حسی بود؟» گفتم:«آره، بی حس نبودم» گفت:« الان خوب شده؟» گفتم: «نه، هنوز جاش درد می کنه» گفت: «کجا هست؟» گفتم:« نمی دونم، خیلی وقته ازش بی خبرم» نگاهی به صورتم کرد و دیگر حرف نزد.

اگر مرگ نبود ؛ همه کافر بودند ؛ و زندگی بی ارزشترین کالا یود ترس نبود ؛ زیبایی نبود ؛ و خوبی هم شاید

اوهو مگه اینجا زیر گذره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خجالت نمیکشین ؟
سنی ازتون گذشته

خدا نگه دار....

باریکلا

الهام چی ؟ ... جمله سازیت رو درست کن...نمی فهمم...

سلام ..

برو بخواب تا حالت جا بياد