سلام خوبی؟ چند وقت نبودی

جخ امروز
از مادر نزاده‌ام
نه
عمرِ جهان بر من گذشته است.

نزدیک‌ترین خاطره‌ام خاطره‌ی قرن‌هاست.
بارها به خونِمان کشیدند
به یاد آر،
و تنها دست‌آوردِ کشتار
نان‌پاره‌ی بی‌قاتقِ سفره‌ی بی‌برکتِ ما بود.

…
خوش‌بینیِ‌ برادرت تُرکان را آواز داد
تو را و مرا گردن زدند.
سفاهتِ من چنگیزیان را آواز داد
تو را و همگان را گردن زدند.
یوغِ ورزاو بر گردنِمان نهادند.
گاوآهن بر ما بستند
بر گُرده‌مان نشستند
و گورستانی چندان بی‌مرز شیار کردند
که بازماندگان را
هنوز از چشم
خونابه روان است…

احمد شاملو،

عشق اما ...
موج بازی یک نارنج است بر کف گریه های آب ...
یک کوره نور،
یک نبض سرخ بر پیچ پیچ آبی دریا ...
یک شعر تر منشور شبنمی بود بر نیلوفران آب ...
در اتفاق سر زدن از خود خدا شدن،
طلا شدن ...
تا مرگ مرگ دریا دچار آبی آب است،
دریا دچار عادت زورق،
دچار عادت زورق بان است ...
ما می رویم به سمت مشرق ،
پاروها به جانب ماه ...

دچار عادت ما باش ... !