مارگریت را دیدم که از یک درخت سیب در کنار کلبه اش بالا میرفت.گریه میکرد و یک روسری دور گردنش گره زده بود.طرف دیگر روسری را که رها بود گرفت و به یکی از شاخه ها که پر از سیب های کال بود٬بست.شاخه را رها کرد و بعد در هوا معلق شد.

دیگر به مجسمه ی آیینه ها نگاه نکردم.به قدر کافی برای آن روز دیده بودم.روی نیمکت کنار رودخانه نشستم و به برکه ی عمیقی که در آنجا بود خیره شدم.مارگریت مرده بود.

و نیچه گریه کرد

اروین د. یالوم

خاویر کرمنت
بیشعوری

#خداحافظ-گری-کوپر #رومن-گاری

بابا گوریو
انوره دو بالزاک

نهههههه ، اون بچه های بهداشت خانوادن که میشن معلم بهداشت من میشم مهندس بهداشت خشن و پر ابهت بعد سر شهر صنعتی میخورم زمین پام چولاخ میشه میره تو گچ

#یک-عاشقانه-آرام #نادر-ابراهیمی

از كهنه و نو / سيد محمد علي جمالزاده

هر روز ، جهان است و فرازی و نشیبی

این نیز نگاهی است به افتادن سیبی


در غلغله ی جمعی و "تنها" شده ای باز

آن قـــدر که در پیـــرهنت نیــز غـــریبــی


آخر چه امیدی به شب و روز جهان است ؟

باید همه ی عمر ، خودت را بفریبی


چون قصه ی آن صخره که از صحبت دریا

جز سیلی امـــواج نبرده ست نصیـــبی


آیینه ی تاریخ تو را درد شکسته ست

اما تو نه تاریخ شناسی نه طبیبی !