«سرنواز» -سردسته کرنا نوازها- کرنا را به طرف گنبد حضرت به عنوان سلام می گیرد و می دمد: «سلطان دنیا و عقبی علی بن موسی الرضا (ع)»

پس نوازان که تعداد آنها چهار نفر است جواب می دهند: «امام رضا (ع)»

سرنواز مجددا با سر کرنا به طرف گنبد حضرت اشاره می کند و چنین می نوازد: « امام رضا (ع)»

پس نوازان جواب می دهند: «غریب»

دست دوم، کرنای سرنواز ذکر می کند: «مولی مولی مولی علی بن موسی الرضا (ع)»

پس نوازان جواب می دهند :«رضا جان»

سرنواز سر کرنا را به طرف گنبد می گیرد و ذکر می کند: «یا امام غریب یا امام رضا»

دست سوم، کرنای سرنواز ذکر می کند: «دوران، دوران امام رضاست»

در این موقع طبال ها به عنوان شادی طبل های خود را به صدا در می آورند. این طبل به «کوس شادمانه» معروف است. مجددا سرنواز ذکر می کند: «دوران دوران امام رضا، دادرس بیچارگان»

پس نوازان پاسخ می دهند: «ای دادرس درماندگان»

موقعی که پس نوازان می خواهند کرنای خود را بر زمین بگذارند، سرنواز می گوید: «فریادرس»

Yaram ne kanar ne kabuk bağlar
[یارام نه کانار نه کابوک باقلار]
زخم هایم نه خوب می شود نه خونریزی میکند
Giden unutur kalan hep yanar
[گِدَن اُنتور ،قالان هَپ یانار]
کسی که میرو د فراموش می کند اما کسی که می ماند همیشه در آتش میسوزد
Kaçsam kaçamam her yerde kokun
var
[کاچسام کاچامام ،هر یِردَ کُکن وار]
اگر بخواهم هم نمی توانم عشق تو را فراموش کنم چون در هرجایی بوی تو جاریست
Sensiz uyandığım kaçıncı günüm
[سَنسیز اُیاندقیم کاچنسی گونیم]
ین چندیمن روزی است که وقتی از خواب بیدار می شوم
Aynada gördüğüm yorgun yüzüm
[آینادا گُردگیم یُرقن یزم]
و در آینه چهره خسته خودم را می بینم
Bana hiç tanıdık gelmiyor inan
[بانا هِچ تاندیک گَلمیُر اینان]
هیچ نشانی از خود نمی بینم باور کن
Ne kadar oldu gideli bilmiyorum geçen zamanı
[ نَ کَدَر اُلدی گِدَلی ،بیلمیوریم کِچن زامانی]
نمی دانم چه مدت از رفتن تو می گذرد

خواهش میکنم

آواتار ویژه 22 شهریورِ

میسی #پرنیان عزیزم