بُغضم شکست ..

و تو خاموش به کناری نگران هستی ... که چرا این دونفر خود را عاشق و معشوق میپندارند ... فارغ از این درون عشق سینه ایی میسوزد ... که نه نه سرمست ز پندار دروغینش هست ... و خسته ز بیداری دوشینش ... گمنام

دلم‌ می‌خواست در عصر دیگری‌ دوستَت‌ می‌داشتَم ...
در عصری‌ مهربان‌تَر و شاعرانه‌تَر ....
عصری‌ که‌ عطرِ کتاب...
عطرِ یاس‌ و عطرِ آزادی‌ را بیشتر حِس‌ می‌کرد ....
دلم‌ می‌خواست‌ تو را....
در عصرِ شمع‌ دوست‌ می‌داشتم‌ ....
در عصرِ هیزم‌ و بادبزن‌های‌ اسپانیایی‌...
و نامه‌های‌ نوشته‌ شُده‌ با پَر....
و پیراهن‌های‌ تافته‌ی‌ رنگارَنگ‌ ....
نه‌ در عصرِ دیسکو ....
ماشین‌های‌ فِراری‌ و شلوارهای‌ جین‌...
ولی‌ افسوس‌ !
ما دیر رسیدیم‌ ..
ما گُل‌ عشق‌ را جستجو می‌کنیم‌ ...
در عصری‌ که‌ با عشق‌ْ بیگانه‌ است‌ !

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات

و از این غربت تلخ

که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از شب

می گریزم از عشق

و تو ای پاک ترین خاطره ها

همه جا در پی تو می گردم...

تـــو. . .


هــر جــا و هــرکجــای جهــان کــه باشــیــــ


بــاز بـه رؤیاهــای مــنـــ بــازخـواهــی گشتـــ


تــو مــرا ربــوده، مــرا کُشتهـــ


مــرا بــه خـاکستــرِ خــواب ها نشــانـده ایـــ


هــم از ایــن روستــــ کــه هــر شبـــ


تــا سپیــده دم بیــدارمــــ . .

امشبـــــــــــــ ...

اینجــــا.....

در اتاقکـــــــــ تنهـــــایی ام نشستــــــــه ام

و در دنیـــــایـی از سکـــــ ــــوت و دلتنگـــــــــ ــــــــــی

آلبــوم قدیمــــ ــــــــی ام را ورق می زنــــم

و به آرامــــ ـــــی...

از شهــــرهـای کودکـــــ ــــــی

از خیـابـــان هـای نوجــــــ ـــوانی

و از کـوچـــــه های جــــــــــ ــــوانی

مـی گـــــذرم...

بـــازی می کنـم کودکــــ ـــی ها را

بغـــــل مـی کنــم روزهـــــا را

می بــوســــم شـــب ها را

نفــــس مـی کشــــم زندگــــــــی ها را

و مـــــرور مـی کنـــم خاطـــــره ها را ....