موافقم.

طهورا جونی،منتظرجواب خصوصیم هستم!

منو محاصره کردین. خجالت نمیکشین. دو به یک.

دست شما بابات شتردردنکنه،نه ولش کن حالم زیادخوش نیست!معده ام دوباره ریخته بهم...

دوستان راحیلی الان بهم اس داد که سرعت نتش خیلی پایینه از دنبالر امده بیرون گفت بهتون بگم که شب بخیر بهتون گفته

شب بخیر عزیزم

توی مبل فرو رفته بودم و به یکی از مجلات مدی که زنم همیشه می خرید نگاه می کردم . چه مانکنهایی، چه زیبا و...

زنم داشت به گلدان شمعدانی که همیشه گوشه اتاق است ور می‌رفت. شاخه‌های اضافی را می‌گرفت و برگ‌های خشک شده را جدا می‌کرد. از دیدن اندام گرد و قلنبه‌اش لبخندی گوشه لبم پیدا شد. از مقایسه او با دخترهای توی مجله خنده‌ام گرفته بود.

زنم آنچنان سریع برگشت و نگاهم کرد که فرصت نکردم لبخندم را جمع و جور کنم.

گلدان شمعدانی را برداشت و روبروی من ایستاد و گفت:

“نگاه کن! این گل‌ها هیچ شکل رزهای تازه‌ای نیستند که دیروز خریده‌ام. من عاشق عطر و بوی رز هستم. جوان، نورسته، خوشبو و با طراوت. گل‌های شمعدانی هرگز به زیبایی و شادابی آن‌ها نیستند، اما می‌دانی تفاوتشان چیست؟”

بعد، بدون این که منتظر پاسخم باشد اشاره‌ای به خاک گلدان کرد و گفت:

“اینجا! تفاوت اینجاست… در ریشه‌هایی که توی خاک‌اند. رزها دو روزی به اتاق صفا می‌دهند و بعد پژمرده می‌شوند، ولی این شمعدانی‌ها، ریشه در خاک دارند و به این زودی‌ها از بین نمی‌روند. سعی می‌کنند همیشه صفابخش اتاقمان باشند.”

چرخی زد و روی یک صندلی راحتی نشست و کتاب مورد علاقه‌اش را به دست گرفت.

کنارش رفتم و گونه‌اش را بوسیدم. این لذت‌بخش‌ترین بوسه ای بود که بر گونه یک گل شمعدانی زدم…!

اره واقعا در بعضی عروسی ها هم ما دیدیم که خواهر عروس بسیار به اقای کارگردان نزدیک بودند