لایک!

دلم گرفت ...

چه قدر بی تو تنهایم/ و چه قدر بی تو از گریه سرشارم/مرا ببخش که هر لحظه تو را فریاد زدم/ اما چه کنم که آسمان حتی صدایم را نشنید

مرا ببخش که جز دل پريشاني چيزي برايت نداشتم / مرا ببخش که حرف گفته را نگفته گذاردم و آن گاهي گفتمش که دير بود / مرا ببخش که يادم اين گونه آزارت مي دهد / من از خود گذشته ام

مرا ببخش اگر مي بينم که نيستي و باز هم از آن چه نبايد ، مي گويم /

مرا ببخش که دل تنگ ات هستم
مرا ببخش که مي خندم وقتي هستي /مرا ببخش اگر از نبودنت ناراحتم

مرا ببخش که برايت نگرانم / مرا ببخش که وقت پريشاني ات از خود بيخود مي شوم

هر روز که می گذرد یادت در دفتر خاطرات ذهنم/پر رنگ تر و بی واهمه تر از دیروز یادگاری می نویسد/

خواهم گفت :
مرا ببخش

خواهش ام زياد ست / ببخش و ...( نمي دانم مي پذيري يا …؟)

سلام خانومی

خب آواتارت چی بود ...
مرسی که اومدی اینجا سحر جونم... منم میشناختی؟