از ما گذشته که توی چشمِ شما نگاه کنیم و بگوییم:

هی فلانی !

این دست های بزرگ و مردانه ای که تو این روزها توی دستت می گیری

قرار بود یک زمانی مالِ ما باشد …

این لب هایی که هر روز ساعتها توی گوش تو خزعبلات زمزمه می کند ،

یک زمانی برای ما قصه می گفت…

از ما گذشته که نبشِ قبر کنیم خاطراتِ آن پنجه ها را …

که توی موهای بد رنگ ما می رقصید

و حالا موهای بلوند تو را تار تار می شمرد …

از ما گذشته که بیاییم نشانت بدهیم

صفحه ی اولِ کتاب های هدیه را…

آنجایی که سفید بود و با امضاها و تاریخ های عاشقانه جوهری شد …!

این پست مخاطب خاص ندارد …

مخاطبش عامِ عام است…

مخاطبش هر کسی ست که این نوشته را به خودش میگیرد …

چه زن… چه مرد…

چه تویی که این روزها حواست به نگاه های عصبی من نیست…

چه تویی که شبها مرا کنارت داشتی و برایم عاشقانه میگفتی…

چه تویی که وقتی لبخند می زنی فراموش می کنم متاهل شده ای و…

مخاطبِ این پست، هر کسی است که ؛

این روزها تو را همانقدر دوست دارد که من داشتم!